Een politiestaat graag! (En Obelix for president!)

Meneer de burgemeester
Luc Dupont

We hebben elkaar al een paar keer ontmoet. U was dan burgemeester, ik Groepsleider van de Scouts van Ronse. U bent me niet tegengevallen, toen. Uw toespraak op de tentoonstelling voor onze 90-jarige verjaardag was enthousiast en bevlogen. Een oud-scout aan het woord, dat doet altijd plezier.

Op een andere gelegenheid was dat wel anders. U was toen ook burgemeester, toeval kan het niet zijn, ik nog steeds Groepsleider. Maar dat had niets te maken met onze ontmoeting. Ik was er als student Journalistiek en interviewde u. Over Ronse. U was welbespraakt, beleefd en had tijd voor mij. U wist waar u het over had. Maar toch is van dat twee uur durende gesprek maar één zin echt blijven hangen: ‘We willen er toch geen politiestaat van maken?’ Die ‘er’, dat sloeg op Ronse.

Ik weet nog dat ik er de artikelkop van gemaakt heb. Dat ‘pakt’, weet u. Want in Ronse, meneer de burgemeester, zouden de mensen, duvels als de Ronsenaars zijn, wel eens ‘jawel’ durven zeggen. Ik heb het dan niet over die dertig procent die ooit op Erik Tack en de zijnen, nu ja, vooral op Tack, gestemd hebben. Van die mensen die maar wat graag overal meer uniformen, blauw of donkerder, zouden zien. Graag met matrak, menotten en pepperspray erbij. Want zo zijn sommige mensen nu eenmaal.

Premier Obelix

Obelix zijn meppen zijn grappig. Andere niet.

Maar er zijn er ook andere, zelfs bij die 30 procent. Ik, bijvoorbeeld. Nochtans een progressief van het zuiverste water. Niet echt een liefhebber van uniformen (of het zouden scoutsuniformen moeten zijn). Neen, ik geloof in vrede, vlinders en madeliefjes. Had ik het voor het zeggen, Obelix werd premier, Guust Flater zijn vicepremier. En de smurfen bevolkten hun kabinetten. Dat is het blauw dat ik van uit het diepst van mijn hart op straat wil zien.

Maar toch, meneer de burgemeester, wilde ik toen antwoorden met ‘jawel’ – dus vóór geüniformeerd blauw. Ik had er zelfs willen aan toevoegen: ‘En maak er een beetje mee voort ook, dan kan ik vanavond nog eens op mijn gemak uitgaan!’ Want dat doe ik al een tijdje niet meer, meneer de burgemeester, uitgaan in uw stad. Niet dat er niet genoeg te doen is, neen. Dat valt goed mee. Maar ’t is de veiligheid, meneer.

Hogerlucht

Toen ik mijn ‘100 dagen’ vierde, was ik al om 1u thuis. Niet omdat ik te dronken was of omdat het feestje mij niet aanstond. Neen, omdat ik mijzelf een gevangenisstraf wou besparen. U moet weten dat op die fuif in het jeugdhuis – voelt u hem komen? – een stuk crapuul het nodig vond een vriendin van mij te duwen. Hard te duwen. Eerder op de avond had die rotzak met zijn vrienden al rottigheid uitgehaald. Ze waren door de ramen naar binnen gekomen, want betalen is voor sukkels.

Ik heb mijn trots, meneer de burgemeester, en dat hebben mijn vrienden ook. En we waren 18, of moesten dat worden. Meer spieren dan verstand, dus. In een normale situatie krijgt een zak die een meisje duwt de wind van voren. En als ik heel eerlijk mag zijn en de sociaal-darwinist in mij loslaat: een ram op zijn kop zou ook op zijn plaats zijn. Want dat doe je niet, meisjes duwen, zo hard dat ze struikelen.

Maar ik durfde dat stuk crapuul geen ram verkopen, of zelfs maar de wind van voren geven. Want dan belandde ik sowieso op Hogerlucht. Met minder tanden dan ervoor, maar wel wat kneuzingen rijker. Die gasten zijn nooit alleen, ziet u. Of, erger, ik zou die nietsnut een oog uitslaan. Dan belandde ik onder dezelfde condities op het spoed, maar kon hij zowel langs de kassa van den dop blijven passeren, als langs de spaarpot die mijn ouders bij hun verzekeraar hadden aangelegd. Ik heb iets te verliezen, ziet u, hij had dat niet.

Mooie Grote Markt, jammer van de veldslagen

Enkele jaren verder studeer ik al een tijdje in Gent. Ik ging toen zelden tot nooit uit in Ronse. Want ik werd gek van die agressieve sfeer die er hangt. Ik werd er gek van te moeten buigen voor crapuul dat in hordes door de stad trekt. Leeglopers, broekventjes, 15 kilo lichter dan ik. Van die gastjes die ik als scoutsleider per drie in het water smeet bij een of ander spel. Maar niet zo bij deze jongens. En dat werd ik snel kotsbeu, meneer de burgemeester. Want ik ben nogal gehecht aan mijn neus, moet u weten. En mijn oogkassen houd ik ook liever heel.

Terugkeren naar Ronse, vroegen mijn vriendin en ik ons een tijdje geleden af? Nooit van ons leven, meneer de burgemeester. Ook al ben ik zot op Ronse, vind ik het een fascinerend dorpstadje, ook al ziet de Grote Markt er beter uit dan vroeger: ons schrijft u de komende jaren niet in uw bevolkingsregister in. Maar wij hebben geen zin om gepakt te worden door zo’n bende als die die het gemunt heeft op mensen met een IPhone. Kent u dat verhaal, trouwens? Ik weet niet welke verhalen het van de straat tot op uw bureau halen?

Bosnië in Ronse

Het gaat dat er een bende op pad is die in cafés mensen met een IPhone viseren om hen bij het buitengaan te bestelen. Een van hun slachtoffers kreeg het onzalige idee achter die bende aan te gaan. Toen hij het drietal gevolgd was van op de Markt, door de Peperstraat, tot op de Rooseveltplaats, bleek de bende plots 15 man sterk te zijn. Stel je voor. En plots werd hij bewusteloos geslagen. En gestampt, en nog eens geslagen. U weet hoe dat gaat: sommige mensen, van dat type dat niets te verliezen heeft, hebben zichzelf moeilijk in de hand. Maar echt vreselijk moet het nog worden. Want die jongen was gevolgd door een vriend.

Maar die werd niet in elkaar geslagen. Een zucht van opluchting? Hou die maar in. Hem werd vriendelijk verzocht rustig terug te gaan, dan zou hem niets gebeuren. Waarop hij achter de hoek moest gaan staan luisteren hoe zijn vriend (die dan al bewusteloos was, weet u nog) verder de stront uit zijn lijf gestampt werd. Excuseert u mij die uitdrukking, maar ik ken er geen betere.

In die situatie, meneer de burgemeester, zou ik sterven van schaamte en frustratie.

Mij lijkt dit tafereel uit het Bosnië van de jaren ’90 geplukt. Net als de anekdote van een vriendin die net aan een groepsverkrachting ontsnapte. Of die over een vriend die drie weken met een rietje moest eten, want kauwen met een stukgeslagen kaak schijnt pijnlijk te zijn. Enfin, u begrijpt waar ik naartoe wil, meneer de burgemeester: veiligheid, het thema van ons nummer. Dat is er niet in Ronse. Laat staan een veiligheidsgevoel.

Hoeveel agenten, zei u?

Let wel, meneer de burgemeester, ik zong al vaak de lof van uw bestuur. Niet van mijn gewoonte, mijn beroep verbiedt me politici te adoreren. En: als lokaal politicus hebt u heel weinig impact op de oorzaken van die problemen. En ja, ik scherm met anekdotes die je overal kan horen.

Maar toch: ik vroeg u hoeveel agenten er tijdens het weekend in Ronse op patrouille zijn. Drie patrouilles, zei u. Dat moeten zo’n 12 man zijn, vroeg ik. Neen, zei u: zes, want drie patrouilles van twee man. En u noemde dat ‘verhoogde aanwezigheid’.

Dat maakt mij kwaad, meneer de burgemeester. Een kind ziet dat dat te weinig is. Want het zijn vaak nog-bijna-kinderen die uw politie vernedert en beledigt. Dat zorgt voor frustratie, een venijnige emotie, en dat maakt uw politiekorps zwak. Hen zowel kwalitatief als kwantitatief versterken: daar zou u veel Ronsenaars blij mee maken. (Het zijn kiezingen in 2012, hé meneer de burgemeester. Kzegge dat en kzegge niet…)

Ik ben nog steeds kwaad, meneer de burgemeester, om uw fatalistische antwoord. Ik wil die woede kwijt en wil begrijpen wat er gebeurt. Ik wil u een kans geven dat uit te leggen en vraag het daarom op de man af, Den Belleman (of ik, op deze bescheiden blog) zal graag uw antwoord publiceren:

Meneer de burgemeester,
wat kan u doen aan die degoutante geweldcultuur?

(Dit is een licht aangepaste versie van de tekst die eerder in Den Belleman verscheen)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Crossmediale shizzle. Bookmark de permalink .

17 reacties op Een politiestaat graag! (En Obelix for president!)

  1. bie callewaert zegt:

    Schitterende stijl, maar vooral zéér gewaardeerde inhoud!
    En nu wachten op een antwoord van onze burgervader…

  2. Super goe geschreven Simon! Triestig hoe Ronse veranderd is in de laatste 15 jaar. Hier hetzelfde: ik keer niet terug!

  3. Pieter Haers zegt:

    Sterk, rechtdoor en spijtiggenoeg de gruwelijke waarheid.
    I’m sharing and spreading this.

  4. Kevin De Vos zegt:

    Mooi geschreven, fantastische stijl en de waarheid. Een combinatie die je niet snel tegenkomt. Nu is het wachten op een reactie van mijnheer Dupont.

  5. Spijkers met koppen, zo hebben we ze graag.
    Gent gaat helaas dezelfde weg op.
    gdc

  6. Beste Simon,

    Ik ben een jonge, nieuwe inwoner van Ronse. Ik woon zelf niet in het centrum en misschien herken ik daarom je verhaal niet. Desalniettemin vind ik je voorbeelden schrijnend. Omdat fatalisme een slecht antwoord zou zijn op deze vreselijke intimidatie van jonge gasten hoop ik echt dat de burgemeester je stuk niet enkel leest maar er ook een goed antwoord op heeft. Of dat nu flinks of rechts is. Ik deel je stuk op mijn profiel en zal Luc Dupond op mijn beurt ook op je stuk wijzen.

  7. beste SImon: dit heb ik gemaild naar Luc Dupond:

    Mijnheer Dupond,

    Sinds vorig jaar woon ik op een van de mooie heuvels die Ronse omringen. Ik kom ervoor uit de Antwerpse kempen. Het is de liefde voor mijn vrouw en ook wel de mooie landschappen die me gelokt heeft. Ik woon er graag, en dat vertel ik tegen mensen die ik tegenkom. De waarschuwingen, als zou Ronse een getto zijn deed ik af als verzuurde praatjes. Tot vandaag. Vandaag las ik het blogbericht van een van uw meest geëngageerd jongeren. Simon Demeulemeester. Simon schrijft op z’n blog over intimidaties, geweld tegen jongeren en vandalisme. Ik ben hierdoor geschokt. Niet in het minst omdat een jongere die recht uit het sociale weefsel van uw stad omomwonden stelt dat hij niet meer terugkeert naar Ronse. Ik weet niet hoeveel alarmbellen er hangen in het stadhuis maar ik zou ze graag allemaal horen rinkelen als ik straks mijn straat binnenrijdt. Een poos geleden plandde ik een mail te sturen aan de stad over het gebrek aan veilige fietsstallingen en fietspaden aan te klagen in ‘fietsstad’ Ronse maar ik leg die klacht met plezier terzijde om Simon in zijn frustratie te ondersteunen.

    Ik stel voor dat u college snel actie onderneemt, responsabileert, motiveert, penaliseert en (het doet pijn aan mijn klavier) het krapuul desnoods opsluit: liever hen in de gevangenis dan jonge mensen op hogerlucht (tenzij ze er wonen)

    Wannes Van Giel
    inwoner van Ronse

  8. Jan Huysman zegt:

    Juiste analyse. Werk aan de winkel voor de nieuwe politie verantwoordelijke en de onze burgemeester.

  9. Lejo 59 zegt:

    In feite werk aan de winkel voor ELKE Ronsenaar. Wij moeten ons “de wet” niet laten dicteren door diegenen die onze stad verpesten.

  10. assyke zegt:

    Zondag 25 december is er in belgie een Outrage Slut Walk!

    het recht terug veroveren op zijn wie je bent

  11. Thomas Vrambout zegt:

    Pijnlijk om dit te moeten lezen, zeker omdat het de waarheid is.

  12. Frederique zegt:

    Jouw artikel, beste Simon, heeft mij geweldig aangegrepen. Ik hoop dat onze burgemeester er, net als ik, de tranen van in de ogen heeft gekregen, dat hij er openlijk op reageert en zijn acties communiceert.

    Wat Ronse volgens mij nodig heeft, zijn mensen zoals jij: jong en getalenteerd, creatief en welbespraakt. Ronse heeft ook nood aan mensen die kloten hebben, die progessief zijn en die positief naar de toekomst kijken. Jij als scout zou je niet mogen laten weg pesten door dat crapuul die de sfeer hier soms verziekt. Jij zou een dikke middelvinger moeten durven opsteken naar het ‘raas’ dat onze jonge (en oudere) mensen besteelt en aanvalt. Want als jij, en die vele andere jonge Ronsenaars vertrekken, neemt dat crapuul de stad in. Ik ben (nog) niet overvallen, bestolen of geslagen en ik woon in het groene Ronse, waar de koeien loeien en waar ik ’s morgens wakker word met zicht op Heynsdaele en de bossen. En ik geef toe, als niet-Ronsenaar heb ik het ook moeilijk gehad om hier mijn draai te vinden. En toch… toch ben ik blij dat ik mijn allerliefste niet heb overtuigd om naar Gent of Brussel te verhuizen. Ik ben gelukkig in Ronse, Ronse met zijn vele gebreken en luizige kantjes. En mijn oproep aan uw lezers is dan ook: kom naar Ronse wonen, koop onze mooie (én goedkope) herenhuizen-met-knappe-ateliertjes-en-stadstuintjes en onze lofts-met-uitzicht! Durf te kiezen om je hier te vestigen en te settelen, hier kinderen te maken die allemaal naar de scouts en de academie gaan en het College onveilig maken. Doe het, zoals ik en zoals mijn vriendin Moon uit Oudenaarde. We love Ronse!

    En aan de Stad Ronse: doe nóg meer uw best, bestrijd met alle middelen het banditisme en roep desnoods om hulp totdat ze u in Brussel horen, dat is niet fout! En doe eens wat meer (én beter) aan city-marketing, onze stad verdient dat. Werf een communicatieteam aan dat verandering brengt en uitlegt wat er gebeurt. Streef naar meer politie op straat. Er gebeuren ook fijne dingen in Ronse, op vlak van cultuur bijvoorbeeld. Meer van datte, en snél, ander bol ik het ook af!

  13. Kurt Wilpart zegt:

    Goed gezegd,Frederique!
    Mijn vrouw,afkomstig uit Leuven,en mezelf kunnen dit beamen.We wonen ook heel
    graag in Ronse.Nog geen spijt dat we uit Gent naar hier zijn verhuisd.
    Maar het is inderdaad hoog nodig om dit probleem aan te pakken!
    Want het steekt bij vele Ronsenaars,dat er altijd ‘rond de pot’ wordt gedraaid.
    Daardoor merk ik enorm veel negativisme en fatalisme,terwijl Ronse zovéél potentieel heeft…
    @Stadsbestuur:maak er werk van,mijn “bijna-tieners” willen ook bijna beginnen uitgaan;-)

  14. coreation zegt:

    pakkend, en schrijnend de waarheid blijkbaar. Dat het in Gent dezelfde kant opgaat, heb ik nog niet kunnen ervaren, enkel natuurlijk de marginaliteiten in de overpoort, maar die zijn meeral te wijten aan een dikke overdosis alcohol. Maar dan nog is de aanpak ervan gewoonweg zielig. Een politiestaat? Graag! begint meer en meer ook mijn mening te worden. Sterkte in je collectief!

  15. Pingback: Ronse « Tim F. Van der Mensbrugghe spreekt het volk toe

  16. Pingback: » Blog archief

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s